Bir mucizeydi geldi, vatanı kurtardı, düzenledi, düzen prensiplerini koydu gitti. Gitti ama ölmedi.

Bir mucizeydi geldi, "Türk" dedi, "Türklük" dedi, "Türk'e bu yakışır" dedi gitti. Gitti ama ölmedi.

Bir mucizeydi geldi, Türk'ü bildirdi, bilmeyene belletti, "Ne Mutlu Türk'üm diyene" dedi, gitti. Gitti ama ölmedi.

Bir mucizeydi geldi, cihana meydan okudu, tanıttı, kabul ettirdi. Yurda girmiş düşmanı kovdu, pes dedirtti gitti. Gitti ama ölmedi.

Bir mucizeydi geldi, inanmayanlara da inandırdı, kabul ettirip gitti. Gitti ama ölmedi.

O mucizenin her prensibi, her vecizesi bir mucize olarak yaşıyor.

Öyle ki, onları yaşatanlar da yaşıyor. Her sözü, her hareketi, her davranışıyla yaşıyor. Bir mucize ki; diri doğar, diri yaşar. Diri mucizeler bırakır, ölmeden gider. O diridir.

Her varlığıyla diridir.

Gönüllerde taht kurduğu gibi, kafalarda bile yaşıyor işte.

Abdulkadir Duru

Kasım 1984